دوست‌داشتن:

به قول خارجیا، الوعده وفا! اینم اون مطلبی که قولشو داده بودم…

دوستان مشروطه خوان حتما میدونن که:

اولین زن روزنامه نگار ایران، ۱۱ سال پیش از امضای فرمان مشروطیت در روزنامه‌های مختلف از جمله حبل المتین، مطلب مینوشته… در سال ۱۳۱۲ ه.ق.(؟)، “دبستان دوشیزگان ایران” رو راه انداخت که اولین مدرسه ی دخترانه ایران بود. بعد از یک ماه تعطیل شد، به این خاطر که گفتند عنوان شهوت‌انگیزی داره. خوب حتما داشته دیگه…@

بی‌ بی‌ خانم استر‌آبادی معروف به “ملا باجی”، همسر موسی‌ خان وزیری از بریگاد قزاق و مادر هفت فرزند بود. حدس میزنید کیا‌؟؟

یکی‌ کلنل علینقی وزیری استاد موسیقی‌ و آهنگسازی قرن اخیر و اون یکی‌ هم حسن وزیری، نقاش معاصر بود.

اینا همه ی کارهایی که این اسطوره کرده نیست. یه زمانی‌ (مثل اینکه حدود ۱۲۸۸ ه.ق.) یه آقائی از شاهزاده‌های قاجار، کتابی نوشته به اسم “تأدیب النسوان” که از اسمش معلومه، حرف حسابش چیه… بگذریم از اینکه چقدر جای این کتابها این روزا خالیه … (لنگه کفشو بذار،شوووخی کردم!) …. کاری که این خانم میکنه و واقعا قلب آدمو از جا میکنه اینه که اون موقع، (تصور‌شو بکنید، “اون موقع!”) میاد یه کتاب می‌نویسه به اسم “معایب الرجال” که جوابیه به کتاب مذکور و مشت محکمی به خوانندگانش . از همون موقع بود که تو دار‌الفنون رشته ی دندانسازی رو به خاطر نیاز شدید جامعه به سایر رشته‌ها اضافه کردن…(@)

خلاصه، اگه یه کسی‌ فرزندی مثل کلنل علینقی وزیری تربیت کنه، حقشه که قسمتی‌ از تاریخو بهش اختصاص داد، چه برسه به اینکه، این همه کارای خفن هم کرده باشه… واقعا حیف که زن نیستم، و گر نه واسه پیدا کردن الگو جای دیگه نمی‌‌رفتم…

روحش شاد…